CINEMARCH

پرويز شاپور

پرويز شاپور را نمی‌دانم می‌شناسيد يا نه. او زمان کوتاهی، همسر فروغ فرخزاد بود. اما نوآوری او، هنری است به‌نام کاريکلماتور. کاريکلماتور، آميزه‌ای از کاريکاتورهای نوشتاری است. شاپور، نامدارترين کس در گستره کاريکلماتور ايران است.

در کاريکلماتورهای شاپور، موش و گربه، سگ و گربه، درخت و نجار، پرنده و قفس، پرواز و آسمان، باران، مرگ و زندگی، ... مايه‌های کانونی هستند که به‌شکل آميزه‌ای از طنز و واقعيت درمی‌آيند. چندتا از کاريکلماتورهای او را در اينجا می‌آورم:
* آبتنی ماهی يک عمر طول می‌کشد.
* گربه بی‌دست‌وپا، در جنگل هم نمی‌تواند از درخت بالا برود.
* سکوت، راه را ، برای فرياد آماده می‌کند.
* قلبها، به يک زبان تکلم می‌کنند.
* شيرين‌ترين خاطره پرنده، در خروجی قفس است.
* ستاره به تمام شبها با يک چشم نگاه می‌کند.
* اگر مرگ نباشد، تعداد خودکشيها سر به فلک می‌زند.
* نجار تازه‌کار، با چوب خاک‌اره می‌سازد.
* آرزوی نداشته بر باد نمی‌رود.
* سوراخ موش، روزنه اميد گربه است.
* زندگی، آدم را از مرگ می‌ترساند.
* وقتی می‌ايستم، صدای پايم سکوت می‌کند.
* مهربانترين قلبها هم، خون‌آشام است.
* بزرگترين آرزوی قطره باران، آب‌شدن است.

+ يعقوب رشتچيان ; ۸:۱٩ ‎ب.ظ ; شنبه ٥ امرداد ،۱۳۸۱
comment نظرات ()